Fałszywiec

• •Fałszywiec

Poziom zagrożenia: Pożaru. Wysokość: zmienna. Pochodzenie: Bóg Absurdu.

Fałszywiec jest humanoidalną anomalią zdolną do niemal doskonałego przejmowania ludzkich tożsamości. Wraz z liczbą skopiowanych osób, zdobytymi wpływami oraz dostępem do chronionych miejsc jego niebezpieczeństwo gwałtownie wzrasta. Starsze osobniki mogą stanowić zagrożenie porównywalne z anomaliami poziomu Bomby Atomowej.

• •Geneza

Fałszywiec został stworzony przez Boga Absurdu, którego zainteresował sposób, w jaki ludzie kreują różne wersje samych siebie zależnie od sytuacji i otoczenia.

Bóg Absurdu zauważył, że odpowiednio zbudowany wizerunek potrafi mieć większe znaczenie niż rzeczywista osobowość człowieka. Ludzie ufają twarzom, nazwiskom, stanowiskom i reputacji, nawet jeśli niewiele wiedzą o osobach, które się za nimi kryją. Szczególnie zainteresowały go przypadki, w których fałszywy wizerunek pozwalał zdobywać popularność, pieniądze, zaufanie lub władzę.

Postanowił stworzyć istotę wykorzystującą tę samą słabość. Fałszywiec nie musi zmuszać ludzi do posłuszeństwa. Wystarczy, że stanie się kimś, kogo już wcześniej byli gotowi słuchać.

Jego istnienie jest próbą odpowiedzi na pytanie, jak wiele może zniszczyć istota obdarzona zaufaniem wyłącznie dlatego, że posiada właściwą twarz, nazwisko i stanowisko.

• •Wygląd i naśladowanie ofiar

W przyjętej postaci Fałszywiec jest praktycznie nieodróżnialny od kopiowanego człowieka. Odtwarza jego wzrost, budowę ciała, rysy twarzy, włosy, oczy oraz głos. Naśladuje również mimikę, sposób poruszania się i charakterystyczne gesty.

Przemiana nie jest iluzją. Organizm anomalii rzeczywiście przebudowuje się, aby odpowiadać ciału ofiary. Po pełnym przejęciu tożsamości zgodne mogą być DNA, linie papilarne, grupa krwi, uzębienie i plomby, a także znamiona, blizny oraz ślady operacji, dawnych złamań i urazów. Standardowe badania medyczne mogą więc potwierdzić tożsamość, pod którą podszywa się anomalia.

Fałszywiec nie przejmuje jednak wspomnień, wiedzy, specjalistycznych umiejętności ani anomalnych zdolności ofiary. Wie o niej wyłącznie to, czego zdołał sam się dowiedzieć.

• •Prawdziwa forma

Sposób postrzegania Fałszywca zależy od świadomości obserwatora. Dopóki człowiek wierzy, że patrzy na zwykłą osobę, widzi jedynie przybraną przez anomalię postać.

Odkrycie oszustwa pozwala dostrzec jej prawdziwy wygląd. Do zdemaskowania może dojść podczas rozmowy o wydarzeniu lub sekrecie, który kopiowana osoba powinna znać. Pozbawiony jej wspomnień Fałszywiec próbuje wówczas udzielić zmyślonej, lecz wiarygodnie brzmiącej odpowiedzi.

Na szyi, klatce piersiowej, plecach i kończynach ujawnionej anomalii widoczne stają się fragmenty twarzy wcześniejszych ofiar. Niektóre przypominają maski wrośnięte w ciało, inne wyglądają jak kolejne warstwy skóry ukryte pod aktualną twarzą. Im więcej tożsamości przejął Fałszywiec, tym bardziej złożona staje się jego prawdziwa forma.

Dwie osoby patrzące jednocześnie na tego samego osobnika mogą widzieć coś zupełnie innego. Fotografie i nagrania zazwyczaj przedstawiają jego aktualną ludzką postać.

• •Warunki manifestacji

Fałszywiec może zamanifestować się w otoczeniu człowieka, który przez dłuższy czas świadomie buduje fałszywy publiczny wizerunek i dzięki niemu zdobywa znaczące wpływy, władzę, autorytet lub zaufanie dużej grupy ludzi.

Samo kłamstwo nie wystarcza. Wykreowany wizerunek musi być przedstawiany jako prawdziwy i przynosić jego właścicielowi rzeczywiste korzyści.

Anomalia nie manifestuje się bezpośrednio w osobie odpowiedzialnej za stworzenie tych warunków. Pojawia się wewnątrz człowieka należącego do jej najbliższego otoczenia. Pierwszym gospodarzem najczęściej zostaje asystent, sekretarz, doradca lub ktoś inny posiadający regularny dostęp do właściwego celu.

• •Pierwszy gospodarz

Po manifestacji Fałszywiec przez pewien czas pozostaje wewnątrz gospodarza. Człowiek nadal żyje i zazwyczaj nie zdaje sobie sprawy z jego obecności.

Anomalia nie czyta myśli, lecz obserwuje funkcjonowanie organizmu od środka. Poznaje pracę mięśni, sposób chodzenia, gestykulację, mimikę, napięcie twarzy, rytm oddechu oraz sposób wytwarzania głosu. Dzięki temu po przejęciu gospodarza potrafi niemal automatycznie odtwarzać wiele jego charakterystycznych zachowań.

Jednocześnie wykorzystuje oczy i uszy gospodarza do obserwowania otaczających go ludzi i przygotowywania kolejnych przejęć.

• •Przejęcie tożsamości

Im dłużej Fałszywiec przebywa w organizmie gospodarza, tym dokładniejsza staje się późniejsza imitacja. Nawet długotrwała obecność nie daje mu jednak dostępu do pamięci ofiary. Może doskonale naśladować jej śmiech lub gesty, a mimo to nie znać szczegółów prywatnej rozmowy sprzed lat.

Po zakończeniu przygotowań anomalia opuszcza organizm przez twarz gospodarza. W trakcie tego procesu oczy, nos i usta ofiary stopniowo zanikają, pozostawiając całkowicie gładką powierzchnię.

Gospodarz umiera, a Fałszywiec wydostaje się z jego ciała już w pełni przyjmując jego wygląd. Beztwarzowe zwłoki stanowią charakterystyczny ślad obecności anomalii.

Aby rozpocząć przejęcie kolejnej osoby, Fałszywiec musi przez kilka sekund utrzymywać bezpośredni kontakt z jej odsłoniętą skórą. Następnie zaczyna przenikać do organizmu nowej ofiary, pozostawiając na zewnątrz klona.

• •Klony

Fałszywiec może tworzyć kopie, wykorzystując twarze poprzednich ofiar znajdujące się na jego prawdziwym ciele. Oddzielona twarz stopniowo rozrasta się w humanoidalną postać o wyglądzie człowieka, do którego należała.

Klon zachowuje wygląd, głos, cechy biologiczne oraz podstawowe zachowania danej ofiary. Nie jest jednak pełnoprawnym Fałszywcem. Nie potrafi przejmować kolejnych ludzi, zmieniać tożsamości ani tworzyć własnych kopii. Wykonuje przede wszystkim polecenia głównego osobnika.

Fałszywiec może utrzymywać maksymalnie trzy klony jednocześnie. Każdy z nich osłabia jego główne ciało. Zniszczenie kopii powoduje bezpowrotną utratę związanej z nią twarzy oraz możliwości ponownego wykorzystania tej tożsamości.

Dzięki klonom jeden osobnik może prowadzić infiltrację w kilku miejscach równocześnie.

• •Zachowanie i cel

Fałszywiec dobiera tożsamości według ich przydatności. Może przejąć ochroniarza, aby dostać się do chronionego obiektu, asystenta, by poznać harmonogram celu, lub lekarza, aby uzyskać bezpośredni dostęp do wybranej osoby. Dopiero później sięga po tożsamość kogoś posiadającego rzeczywistą władzę.

Potrafi przez miesiące, a nawet lata funkcjonować pod jednym nazwiskiem, nie podejmując żadnych podejrzanych działań. W tym czasie zdobywa zaufanie, poznaje strukturę organizacji i przygotowuje okoliczności, w których pojedyncza decyzja może wyrządzić ogromne szkody.

Jego działania mogą prowadzić do kryzysów gospodarczych, konfliktów między państwami lub organizacjami, sabotażu infrastruktury, paraliżu ważnych instytucji czy uwolnienia niebezpiecznych anomalii.

Sprawowanie władzy nie jest dla niego celem samym w sobie. Stanowi jedynie narzędzie do wywołania katastrofy.

• •Incydent z Korpusem

Jednym z najpoważniejszych zdarzeń przypisywanych Fałszywcowi było doprowadzenie do ucieczki Korpusa z jednej z wcześniejszych placówek Zakonu.

Infiltrację rozpoczął od przejęcia człowieka posiadającego regularny dostęp do personelu odpowiedzialnego za zabezpieczenie obiektu. Kolejne tożsamości pozwoliły mu stopniowo uzyskać wpływ na funkcjonowanie placówki.

Fałszywiec zmieniał grafiki, ograniczał liczbę pracowników i dopuszczał do dalszej pracy osoby wykazujące objawy zbyt długiej ekspozycji na działanie Korpusa. Ostatecznie jeden z pracowników dotknął obsydianowego żądła.

Człowiek zginął, a Korpus teleportował się w losowe miejsce na Ziemi. Obecność Fałszywca ujawniło dopiero późniejsze dochodzenie.

• •Incydent przemysłowy

W innym odnotowanym przypadku Fałszywiec przejął osobistego asystenta jednego z członków zarządu zakładu przemysłowego. Dzięki tej tożsamości poznał strukturę przedsiębiorstwa, osoby odpowiedzialne za produkcję oraz pracowników mających dostęp do systemów bezpieczeństwa.

Z czasem przejął człowieka uprawnionego do podejmowania decyzji dotyczących procesu produkcyjnego. Pod pretekstem zwiększenia wydajności nakazał usunięcie części filtrów i ograniczenie działania systemów oczyszczających. Twierdził, że spowalniają produkcję i generują zbędne koszty.

Początkowy wzrost produkcji zapewnił mu uznanie zarządu. Po kilku tygodniach do pobliskiej rzeki zaczęły jednak trafiać toksyczne odpady, a kominy zakładu emitowały coraz więcej szkodliwych oparów.

Skażenie zauważono dopiero po masowym śnięciu ryb i pierwszych zatruciach w miejscowościach położonych wzdłuż rzeki. Wkrótce chmura oparów przemieściła się nad pobliskie osiedla oraz szkołę, powodując liczne zatrucia, również wśród dzieci.

Odnalezienie beztwarzowych zwłok jednego z pracowników ujawniło, że za częścią decyzji stała anomalia. Śledztwo Zakonu wykazało, że Fałszywiec przez kilka miesięcy celowo zwiększał produkcję kosztem kolejnych zabezpieczeń, przygotowując zakład do katastrofy.

Incydent przyczynił się do wprowadzenia regularnych kontroli Medalionem w elektrowniach, zakładach chemicznych, oczyszczalniach i innych obiektach, których sabotaż mógłby zagrozić dużej liczbie ludzi.

• •Zapobieganie i wykrywanie

Po kolejnych manifestacjach wiele państw wprowadziło ograniczenia dotyczące świadomego tworzenia fałszywych publicznych wizerunków wykorzystywanych do zdobywania znaczących wpływów, autorytetu lub władzy. Przepisy nie obejmują zwykłych kłamstw, zachowywania prywatności ani aktorstwa. Dotyczą długotrwałego kreowania nieprawdziwej tożsamości publicznej w celu manipulowania dużymi grupami ludzi.

Po serii udanych infiltracji obowiązkowe stały się kontrole Medalionem przy wejściach do najpilniej strzeżonych placówek, magazynów i centrów dowodzenia. Regularnym badaniom podlegają również głowy państw, najwyżsi przedstawiciele władz, wysocy dowódcy wojskowi oraz ich najbliższe otoczenie.

Szczególną uwagę poświęca się asystentom, doradcom, lekarzom, ochroniarzom i członkom rodzin, którzy mogą zostać pierwszymi gospodarzami anomalii.

Wygląd, DNA, odciski palców i skany twarzy nie stanowią wystarczającego potwierdzenia tożsamości. Oprócz Medalionów wykrywających anomalie stosuje się pytania dotyczące prywatnych wspomnień.

• •Ochrona przed przejęciem

Podczas zatrzymania lub badania podejrzanej osoby należy ograniczyć kontakt fizyczny. Personel musi nosić rękawice i odzież zakrywającą skórę.

Fałszywca nie wolno dotykać gołymi rękami, nawet jeśli przybrał wygląd osoby znanej i zaufanej.

W przypadku ludzi mających dostęp do głów państw, ważnych placówek Zakonu lub strategicznych systemów niewyjaśniony kontakt fizyczny z podejrzanym jest podstawą do natychmiastowej izolacji oraz kontroli Medalionem.

• •Ujawnienie i egzorcyzm

Fałszywiec jest wyjątkowo trudny do wyegzorcyzmowania, dopóki otoczenie uznaje go za człowieka, którego naśladuje.

Pierwszym etapem jest potwierdzenie jego anomalnej natury. Najpewniejszą metodą pozostaje Medalion. Pomocne mogą być również pytania dotyczące prywatnych wspomnień oraz odnalezienie zwłok prawdziwego właściciela tożsamości.

Osoba, która świadomie zaakceptuje fakt, że ma przed sobą Fałszywca, zaczyna dostrzegać jego prawdziwą formę. Samo rozpoznanie nie wystarcza jednak do zniszczenia anomalii.

Aby rozpocząć właściwy egzorcyzm, prawdziwą postać Fałszywca muszą jednocześnie widzieć co najmniej trzy osoby. Dopóki utrzymują go w polu widzenia i nie mają wątpliwości co do jego natury, nie może całkowicie ukryć się pod przejętą tożsamością.

• •Rdzeń Fałszywca

Po pełnym ujawnieniu anomalii pomiędzy twarzami wcześniejszych ofiar pojawia się jedna gładka twarz, pozbawiona oczu, nosa i ust. Nie należy do żadnego z przejętych ludzi. Stanowi właściwy rdzeń Fałszywca.

Rdzeń może ujawnić się na klatce piersiowej, szyi lub głowie. Pozostaje widoczny wyłącznie tak długo, jak długo spełnione są warunki ujawnienia prawdziwej formy.

Uszkadzanie pozostałych części ciała osłabia anomalię, lecz nie prowadzi do trwałego egzorcyzmu. Aby ją zniszczyć, trzeba poważnie uszkodzić rdzeń za pomocą broni lub zdolności oddziałujących na anomalie.

Fałszywiec może bronić się, uciekać, zasłaniać rdzeń lub próbować rozdzielić obserwatorów i przerwać ich koncentrację. Gdy przestają być spełnione warunki obserwacji, rdzeń ponownie zostaje ukryty.

• •Klony podczas egzorcyzmu

Klony nie posiadają własnego rdzenia. Po rozpoznaniu ich prawdziwej natury można zniszczyć je jak zwykłe anomalne ciała. Likwidacja kopii nie oznacza jednak wyegzorcyzmowania głównego osobnika.

Zniszczenie klona bezpowrotnie odbiera Fałszywcowi zapisaną w nim tożsamość. Z kolei zniszczenie właściwego rdzenia sprawia, że wszystkie aktywne kopie natychmiast tracą stabilność i rozpadają się.

• •Ratowanie gospodarza

Jeżeli Fałszywiec zostanie wykryty przed zakończeniem przejęcia, istnieje możliwość uratowania gospodarza.

Nie należy atakować zainfekowanej osoby, ponieważ większość obrażeń otrzyma człowiek, a nie znajdująca się w jego wnętrzu anomalia.

Gospodarza należy odizolować na około miesiąc, uniemożliwiając mu bezpośredni kontakt skóry z innymi ludźmi. Po upływie tego czasu konieczna jest ponowna kontrola Medalionem. Brak wskazania obecności anomalii potwierdza zakończenie egzorcyzmu.