Promilak

• •Promilak

Poziom zagrożenia: Smoka. Wysokość: 4–5 m. Długość: około 7 m.

Promilak jest anomalią przypominającą ogromnego wilka. Zazwyczaj nie wykazuje agresji wobec ludzi, jednak obecność alkoholu w ich organizmach wywołuje u niego przemianę i rozpoczyna polowanie.

• •Wygląd

Oczy Promilaka emitują intensywne białe światło. W okolicy pyska brakuje skóry, przez co widoczne są odsłonięte kości. Wzdłuż kręgosłupa z jego grzbietu wyrastają kostne kolce.

• •Zachowanie wobec ludzi

Promilak pozostaje spokojny w obecności trzeźwego człowieka, nawet jeśli ten przechodzi tuż obok niego. Może wykazywać ciekawość, obwąchiwać napotkaną osobę i krążyć wokół niej.

Atakuje wyłącznie ludzi, w których organizmach znajduje się alkohol. Potrafi wyczuć człowieka mającego zaledwie 0,4 promila z odległości nawet dziesięciu kilometrów. Im wyższe stężenie alkoholu, tym wyraźniejszy jest dla niego zapach ofiary.

• •Forma łowiecka

Po wyczuciu alkoholu Promilak przechodzi w formę łowiecką. Jego ciało nieco się powiększa, struktury kostne wzdłuż kręgosłupa rozrastają się, a pazury wydłużają. Białe światło oczu zmienia się w intensywną czerwień.

W tej postaci anomalia staje się silniejsza, szybsza i zwinniejsza. Wpada w łowiecki obłęd, ignorując otoczenie i skupiając całą uwagę na wybranej ofierze. Do zabijania wykorzystuje szczęki, pazury oraz kostne kolce.

• •Polowanie

Podczas pościgu Promilak może osiągać prędkość 140 km/h, a niektóre osobniki rozpędzają się nawet do 160 km/h. Ucieczka samochodem nie zawsze pozwala więc uniknąć schwytania.

Zdobycz zanosi do kryjówki, w której przebywają jego młode.

Zazwyczaj poluje samotnie. Jeśli jednak wyczuje grupę nietrzeźwych ludzi, potrafi przywołać partnera lub innego Promilaka, który założył stado w pobliżu. Wspólne polowanie pozwala anomaliom schwytać i zabrać więcej ofiar jednocześnie.

• •Młode

Młode Promilaki budową ciała przypominają niewielkie mopsy. Mają czarne futro oraz nieproporcjonalnie duże, świecące oczy.

Na tym etapie życia ich węch rozpoznaje jedynie alkohol i zapach przedstawicieli własnego gatunku. Dorosłe osobniki dostarczają im schwytanych podczas polowań ludzi.

• •Ataki dawniej i współcześnie

W średniowieczu Promilaki budziły szczególny strach wśród mieszkańców wsi otoczonych lasami i łąkami. Napadały na chłopów, którzy wieczorami udawali się do karczm, aby pić po zakończonej pracy. Nietrzeźwi wieśniacy byli porywani i zanoszeni do kryjówek młodych.

Współcześnie podobne ataki zdarzają się rzadziej. Rozległe miasta nie są środowiskiem, w którym Promilaki chętnie polują.

Odnotowywano jednak napaści na bary położone na obrzeżach miast, nawet kilka kilometrów od najbliższego lasu. Silny zapach licznych nietrzeźwych osób doprowadzał anomalie do łowieckiego obłędu. W takich atakach uczestniczyło niekiedy kilka Promilaków jednocześnie.

• •Krew młodych i czarny rynek

Po spożyciu przez młodego Promilaka mięsa nietrzeźwego człowieka jego krew przemienia się w wyjątkowo mocny alkohol o smaku określanym jako niebiański.

Ta właściwość sprawia, że młode stają się celem kłusowników polujących na anomalie. Zlecenia często pochodzą od członków grup przestępczych, którzy chcą zdobyć alkohol na własny użytek lub sprzedawać go na czarnym rynku.

Pozyskiwanie tej substancji wiąże się ze szczególnym okrucieństwem. Krew jest pobierana w trakcie żerowania młodego, co powoduje ból i prowadzi do jego powolnej śmierci.

Działalność tego rodzaju jest najczęściej karana dożywotnim pozbawieniem wolności lub śmiercią.