Anomalie definiuje się jako byty, zjawiska lub obiekty wykazujące właściwości sprzeczne z powszechnie znanymi prawami fizyki i natury. Uznaje się je za odrębne królestwo istot, istniejące obok świata roślin i zwierząt.
Nie wiadomo dokładnie, kiedy anomalie pojawiły się na świecie. Najstarsze ślady ich istnienia pochodzą mniej więcej z okresu, w którym na Ziemi pojawili się pierwsi ludzie.
Gdy Abadon naruszył barierę oddzielającą Układ Słoneczny od Chaosfery, nieświadomie wpuścił do jego wnętrza coś, co umknęło uwadze pozostałych Aniołów. Tajemniczy byt, nazwany później Grzechem Pierworodnym, ukrył się na Ziemi, w głębinach oceanu. Przez kolejne lata tworzył tajemnicze istoty zwane anomaliami.
Anioły nie były w stanie pojąć, skąd brały się te stworzenia. Za ich pojawienie się obwiniły Demony. Podczas prób pozbycia się anomalii odkryły jednak istnienie Grzechu Pierworodnego. Ten, w akcie desperacji, przebił własne ciało żądłem i podzielił swoją świadomość na siedem części, nazwanych później siedmioma grzechami głównymi.
Anomalna właściwość jednego z grzechów uniemożliwiała Aniołom unicestwienie całej siódemki. Przy każdej próbie ataku wszystkie grzechy natychmiast teleportowały się w losowe miejsca na świecie.
Anioły nie są w stanie usuwać anomalii, które już przedostały się do świata. Istoty te znajdują się poza zasięgiem ich wiedzy i władzy. Podział świadomości Grzechu Pierworodnego zatrzymał jednak proces tworzenia nowych anomalii.
Cykl ten rozpoczął się ponownie dopiero po incydencie w Wymiarze Korytarzowym. Otwarcie jednych z tajemniczych drzwi stworzyło przejście do miejsca znajdującego się daleko poza granicami bariery oddzielającej Układ Słoneczny od Chaosfery.
Powód, dla którego otwarcie drzwi ponownie uruchomiło proces powstawania anomalii, pozostaje nieznany nawet Aniołom.