Ukołyszcz

Ukołyszcz to pasożytnicza anomalia słodkowodna, która przyczepia się do większych zwierząt i stopniowo przejmuje kontrolę nad ich zachowaniem. Zmusza nosiciela do ochrony oraz karmienia pasożyta, a po osiągnięciu odpowiednich rozmiarów pożera go i wraca do wody, gdzie dalej rośnie jako drapieżnik.

W początkowym stadium Ukołyszcz przypomina niewielką pijawkę wyposażoną w duże szczękoczułki. Jeżeli ma nosiciela, to z każdym dniem zwiększa swoje rozmiary.

Po pożarciu nosiciela przechodzi w końcowe stadium rozwoju i przyjmuje postać dużego wodnego drapieżnika.

Początkowe stadium ukołyszcza może pojawić się w lasach. Dorosła forma ukołyszcza pojawia się w większych zbiornikach słodkowodnych, takich jak jeziora i rzeki. Preferuje wodę słodką, lecz eksperymenty wykazały, że może przetrwać także w wodzie słonej. Nigdy nie odnaleziono go w morzach ani oceanach, choć istnieją teorie o gigantycznym osobniku żyjącym na dnie Oceanu Spokojnego.

Ukołyszcz ukrywa się w wodzie i oczekuje na przyszłego nosiciela. Jego ofiarami są najczęściej większe ssaki, ptaki oraz gady, choć może również infekować ludzi.

Po przyczepieniu się do gospodarza stopniowo wpływa na jego zachowanie. Nosiciel zaczyna chronić pasożyta przed uszkodzeniami, nawet kosztem własnego zdrowia. Gdy Ukołyszcz osiągnie rozmiar utrudniający poruszanie się, gospodarz odczepia go, przenosi w bezpieczne miejsce i zaczyna traktować jak własne potomstwo.

Nosiciel karmi anomalię, chroni ją i przenosi do wilgotniejszych miejsc. Pod jej wpływem nawet zwierzęta roślinożerne mogą porzucić naturalne zachowania i rozpocząć polowanie.

Po osiągnięciu odpowiednich rozmiarów Ukołyszcz pożera swojego osłabionego opiekuna, który nie stawia oporu. Następnie wraca do zbiornika wodnego, ukrywa się na dnie i poluje na kolejne istoty.

• •Po ugryzieniu wprowadza do organizmu gospodarza enzymy stopniowo zmieniające jego zachowanie.
• •Powoduje, że nosiciel chroni pasożyta przed uszkodzeniem nawet kosztem własnego zdrowia.
• •Może zmusić gospodarza do traktowania anomalii jak własnego potomstwa.
• •Skłania nosiciela do karmienia jej, ochrony oraz przenoszenia do bardziej sprzyjających miejsc.
• •Potrafi zmieniać naturalne zachowania żywieniowe gospodarza, zmuszając nawet roślinożerców do polowania.
• •Nieustannie rośnie podczas pasożytowania na nosicielu.
• •Po osiągnięciu odpowiednich rozmiarów jest w stanie pożreć swojego opiekuna w całości.
• •W końcowym stadium staje się wodnym drapieżnikiem ukrywającym się na dnie zbiornika.
• •Zwiększa swoje rozmiary z każdą zjedzoną istotą.
• •Nie jest znana górna granica jego wzrostu, choć ogranicza go wielkość zajmowanego zbiornika.
• •Może przetrwać zarówno w wodzie słodkiej, jak i słonej.

• •Największy znany osobnik został odnaleziony w Wielkiej Brytanii i otrzymał miano „Potwora z Loch Ness”.
• •W średniowieczu wierzono, że z enzymów Ukołyszcza można stworzyć eliksir miłości.
• •Legenda głosi, że pewien mnich opracował recepturę eliksiru, lecz zabrał ją do grobu, uznając sposób jego pozyskiwania za zbyt niemoralny. Obecnie wiadomo, że stworzenie takiego eliksiru jest niemożliwe.
• •Kłusownicy anomalii nadal wyłapują młode Ukołyszcze i celowo zarażają nimi porwanych ludzi, próbując odtworzyć legendarną recepturę.